12.01.2019

GORĄCZKA ZŁOTA | MEDUZA

Witam Was serdecznie!
Od publikacji pierwszych dwóch jesienno-zimowych botków z mojej autorskiej kolekcji, Gorączka Złota, minął miesiąc, przyznaję się, w święta postanowiłam trochę odpocząć od stron, a później zabrałam się do nauki, stąd cała masa notatek z XX wieku, które znajdziecie w zakładce HISTORIA SZTUKI. Na Facebooku znów się dzieje, wznowiłam Tydzień z artystą i staram się co jakiś czas dzielić etapami prac, które aktualnie tworzę; szkiców jest tak dużo, że nawet nie wiem kiedy je doprowadzić do końca... Jeśli chcielibyście zobaczyć coś konkretnego ode mnie lub w cyklu, piszcie w komentarzach i na Facebooku. 


Meduza pochodzi z 2018 roku i jest pierwszą z trzech rzeźb, nad którymi pracowałam ciągiem, bez przerw i w domu, dlatego też miałam znacznie większą swobodę i możliwość odkrycia własnych rozwiązań, bo pracowałam sama, bez korekt. Podobnie jak w przypadku Flory, projekt tego buta mogliście zobaczyć już dawno temu, w jednej z odsłon mojego szkicownika. Oprócz botka zaprojektowałam także sandałek na koturnie, jednak nie wykonałam go ze względu na charakter kolekcji. 

Inspiracją do Meduzy były linie, liny, węże, meduzy, sztuka i tkanina. Poniżej proces twórczy:
  1. Na początek określiłam wymiary prostopadłościanu, z którego metodą wybierania miałam wydobyć but - starałam się nie przekraczać 25 cm, ponieważ miałam już w domu dwa poprzednie buty i musiałam znaleźć wysokość pośrednią. 
  2. Mając przed sobą projekt, wykonałam szkic, według którego wycięłam kształt wyjściowej bryły.
  3. "Skarpetę" wyprofilowałam, mogę śmiało powiedzieć, najlepiej z całej kolekcji, ponieważ w tym przypadku w większości nie doklejałam, lecz wybierałam glinę. Jedynym elementem klejonym, jest "wąż" oplatający but. 
  4. Paseczki powstawały z rysowanych linii, które wybierałam małym, ostro zakończonym wybierakiem, pogłębiałam metalową igłą, ponownie wybierałam, a następnie łopatką dentystyczną wygładzałam rowki, otrzymując formę przeciętej wzdłuż liny. 
  5. Wybrałam większość gliny spomiędzy wkładki i obcasa, aby móc wykonać paseczki na wkładce, całość ze środka i na koniec pozostałość przy obcasie, który pozostawiłam wewnątrz gładki, aby podkreślić jego kształt.
  6. Odstawiłam Meduzę do wyschnięcia i w połowie września wstawiliśmy ją do pieca na pierwszy wypał - biskwit.
  7. Po doświadczeniach związanych ze spływającym i nierówno rozłożonym szkliwem kupiłam pehatynę, czyli roztwór do rozrabiania szkliwa proszkowego z wodą. Dzięki niemu szkliwo rozłożyłam równo i bez zacieków, różnica była widoczna gołym okiem!
  8. Po wypaleniu białego szkliwa, położyłam na nie złoto naszkliwne (10%) i ponownie włożyłam do pieca - tym razem projekt zrealizowałam bez żadnych komplikacji.

Podczas wystawy Meduza cieszyła się najlepszą opinią, pojawiała się w zestawieniu ulubionych projektów niemal każdego odbiorcy; muszę przyznać, że sama stawiam ją wysoko w swoim prywatnym rankingu. Co o niej myślicie? Dajcie znać w komentarzach i koniecznie zajrzyjcie na patlupinska.wixsite.com/malgranda!

06.01.2019

Awangarda rosyjska


PONIŻSZA TREŚĆ POCHODZI Z MOICH PRYWATNYCH MATERIAŁÓW, JEST ZGODNA Z PROGRAMEM NAUCZANIA, NIE STANOWI NAUKOWEGO OPRACOWANIA WYBRANEGO TEMATU, A SYNTETYCZNĄ NOTATKĘ.

1913 - 25 

Kierunek w rosyjskiej sztuce nowoczesnej inspirowany kubizmem i futuryzmem. Powstał w bezpośrednim związku z rewolucją październikową, sztuka miała być ważnym czynnikiem organizującym życie i kształtować świadomość społeczeństwa. Rozkwit środków masowego przekazu, uliczna dekoracja.


Założenia:

  • nie poszczególny odłam sztuki, ale sztuka jako całość 
  • nie wypowiadanie swoich osobistych przeżyć i nastrojów, lecz szukanie praktycznego zastosowania twórczości
  • budowanie rzeczy za pomocą wszelkich rozporządzalnych środków i uzależnienie tej twórczości od użytego materiału
  • system doskonalenia wyników zbiorowo osiągniętego obrazu
  • mechanizacja środków pracy 
  • ekonomiczne wykorzystanie materiałów 
  • dyscyplina ładu i porządku 
  • podejmowanie poszukiwań związanych z konstrukcją, kolorem i linią
  • chcieli uwolnić czystą formą od dodatkowych warstw związanych z tradycją i epoką, od wszelkiego subiektywizmu 
  • celem ostatecznym miało być dzieło łączące cechy architektury, rzeźby i malarstwa lub sama architektura, której pozostałe dziedziny miały być podporządkowane

Na konstruktywizm miały wpływ dwie instytucje: Moskiewski Instytut Kultury Artystycznej (Inchuk) oraz Moskiewskie Wyższe Pracownie Artystyczno-Techniczne (Wchutiemas).


PODZIAŁ:
➤ czysty konstruktywizm (Kandinsky, Malewicz) → sztuka nie powinna być utylitarna, nie można jej podporządkować 
➤ produktywizm (Tatlin, Rodczenko, Lissitzky) → sztuka powinno być użytkowa


Czerwonym klinem uderz w białych (cechy):


  • kompozycja dynamiczna 
  • figury geometryczne 
  • abstrakcyjne przedstawienie 
  • barwy: biel, czerwień, czerń 
  • ograniczenie roli koloru 
  • kontrasty formy i koloryzm 
  • brak przestrzeni i płaskość obrazowania 
  • włączenie typografii jako formy plastycznej 
  • kompozycja asymetryczna, zrównoważona

Architektura XX wieku


PONIŻSZA TREŚĆ POCHODZI Z MOICH PRYWATNYCH MATERIAŁÓW, JEST ZGODNA Z PROGRAMEM NAUCZANIA, NIE STANOWI NAUKOWEGO OPRACOWANIA WYBRANEGO TEMATU, A SYNTETYCZNĄ NOTATKĘ.
  • wynalazki inżynieryjne: żelazo lane, stal, żelbet (umożliwił budowę w górę)
  • Arts & Crafts - ruch sztuki i rzemiosła w Anglii
  • architektura szkoły chicagowskiej - twórca, Louis Sullivan
  • stal i szkło w wielopiętrowcach, konstrukcja i forma jako całość
  • ślady myślenia secesyjnego
  • nowe tendencje budziły się z kierunkami ekspresjonizm, futuryzm, konstruktywizm, Bauhaus, De Stijl



Architektura przed II Wojną Światową:
↳ KONSTRUKTYWNA

  • skrajny funkcjonalizm
  • operowanie bryłami geometrycznymi
  • piękno oparte na liczbach i proporcjach
  • standaryzacja
  • szkieletowa konstrukcja nośna
  • przenikanie się przestrzeni wewnętrznej i zewnętrznej
  • dostosowanie do skali ludzkiej, ergonomia

Walter Gropius
Mies von der Rohe
Le Corbusier
The van Doesburg
Gerrit Rietweld
El Lissitzky
Władimir Tatlin


↳ ORGANICZNA

  • indywidualizacja form
  • niepowtarzalność koncepcji
  • oryginalne i zaskakujące rozwiązania
  • poddawanie się nie liczbie, lecz wyobraźni 

Peter Behrens
Hans Poelzig
Erich Mendelsohn
Frank Lloyd Wright


Architektura po II Wojnie Światowej:
Między architekturą przed i po wojnie istnieje ciągłość ze względu na twórców, po 1960 roku architektura jest bardzo różnorodna

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...